مدرك گرايي

برخي از افراد تنها به فکر گرفتن مدرک هستند.اين دسته از افراد برايشان مهم نيست که چقدر ميزان اطلاعاتشان بالا مي رود.تنها به قصد گرفتن مدرک تحصيل مي کنند. درواقع به جاي تحصيل علم، تحصيل مدرک مي کنند! اينان معتقدند که اگر مدرک بالا داشته باشي، قطعا کار پيدا مي کني، کار هم پيدا نشه حداقل افتخار مي کني که من تحصيل کرده ام و کلي ابهت و ارزش داري! دروس را به صورت سطحي ياد مي گيرند و پيش مي روند. اما واقعيت چز ديگريست!

اين يک قانون جهانيست: «هرچه زياد شود کم ارزش تر مي گردد و هرچه کمياب شود، با ارزش تر مي گردد»! خودتان داوري کنيد؛ ما در کشور ما فرد با مدرک بيشتر داريم يا فرد با تخصص؟

تخصص گرايي

برخي از افرد نيز به فکر به دست آوردن تخصص در زمينه تحصيلي خود هستند. براي اين افراد اصلي ترين و مهم ترين اولويت، داشتن مهارت در رشته اي است که تحصيل مي نمايند. تئوی یا عملی بودن درس برایشان مهم نیست،همگی را کاربرد محور و عملی یاد می گیرند!

اينان معتقدند که اگر انسان در زمينه اي مهارت داشته باشد، قطعا جذب بازار کار مي شوند و دغدغه اي بابت اشتغال ندارند؛ اين افراد به مهارت شان افتخار مي کنند و مدرک برايشان اهميت آنچناني ندارد! تلاش اين دسته براي آن است که به صورت عميق مفاهيم را درک کنند! در بين اين افراد نمره و معدل جايگاهي ندارد چرا که بيشتر تلاششان صرف تخصص مي شود،نه نمره!

برنامه ريزي درسي